W ostatnich latach coraz więcej restauracji, kawiarni i food trucków szuka sposobów, by działać bardziej odpowiedzialnie wobec środowiska. Jednym z prostych, a zarazem bardzo skutecznych kroków jest zmiana tradycyjnych plastikowych opakowań na ekologiczne odpowiedniki. Dzięki temu można znacząco ograniczyć ślad węglowy działalności i jednocześnie zyskać w oczach klientów.

W tym artykule podpowiadamy, jakie konkretne korzyści przynosi przejście na ekologiczne opakowania oraz jakie rozwiązania sprawdzą się najlepiej w branży gastronomicznej.

Świat gastronomii dynamicznie się zmienia — klienci chcą nie tylko pysznego jedzenia, ale też działań zgodnych z wartościami prośrodowiskowymi. Rok 2026 przynosi nowe kierunki i inspiracje w zakresie ekologicznych opakowań. Sprawdź, jakie rozwiązania będą rządzić w nadchodzącym sezonie!

Wraz z wejściem w życie Rozporządzenia (UE) 2023/1115 dotyczącego produktów wolnych od wylesiania (EUDR – EU Deforestation Regulation), unijne firmy stanęły przed jednym z największych wyzwań regulacyjnych ostatnich lat. EUDR zastępuje i znacząco rozszerza dotychczasowe przepisy EUTR (EU Timber Regulation), które od 2010 r. regulowały import i handel drewnem.

Nowe prawo obejmuje teraz znacznie szerszą listę produktów – nie tylko drewno, ale również m.in.:
kauczuk, kawę, kakao, soję, bydło, olej palmowy oraz wyroby powstałe z tych surowców, w tym papier, masę celulozową oraz produkty jednorazowe pochodzące z drewna.

Dla wielu firm oznacza to konieczność wdrożenia pełnego systemu należytej staranności (due diligence), opartego na dowodach, geolokalizacji i ocenie ryzyka.

Przed przedsiębiorcami pracującymi w branży gastronomicznej, w związku z nową rzeczywistością epidemiologiczną, pojawił się szereg dodatkowych wyzwań związanych z zapewnieniem ochrony Klientom. W restauracjach, pubach, kawiarniach i wszelkiego rodzaju miejscach, gdzie serwowane są jedzenie i napoje wprowadzono wytyczne, do których należy się bezwzględnie stosować. Jak je interpretować w stosunku do naczyń, sztućców i słomek jednorazowych? Zapraszam do zapoznania się z całą treścią artykułu.

Certyfikat FSC jest uważany za „złoty standard” dla drewna pozyskiwanego z lasów, które są odpowiedzialnie zarządzane, społecznie korzystne, przyjazne dla środowiska i opłacalne ekonomicznie. Certyfikuje się lasy na całym świecie, aby zapewnić, że spełniają najwyższe standardy środowiskowe i społeczne. wyroby papierowe posiadające certyfikat mogą być droższe nie inne go nie posiadające, jednak jesteś pewien że tak kupujesz produkt który został pozyskany w sposób legalny , bez uszczerbku dla środowiska naturalnego. „FSC” oznacza Forest Stewardship Council, organizację działającą na rzecz promowania praktyki zrównoważonego leśnictwa na całym świecie. Forest Stewardship Council ustala standardy dotyczące produktów leśnych, niezależnie zaświadcza, że standardy te zostały spełnione, i przyznaje etykiety kwalifikującym się produktom.

Produkcja tworzyw sztucznych, a następnie akumulacja, to ogólnoświatowy kryzys wpływający na nasze zdrowie, środowisko naturalne oraz dziesiątki tysięcy wrażliwych zwierząt morskich, które zaobserwowano jako cierpiące z powodu splątania lub połknięcia tworzyw sztucznych.
Od wizyty w sklepie spożywczym po stosowanie balsamów - nasze zużycie plastiku jest wszechobecne. Ze względu na swój skład chemiczny wszystkie tworzywa sztuczne ulegają biodegradacji od 450 do 1000 lat, wiele z nich nie może być poddanych recyklingowi w ogóle, a żaden z nich nie może zostać poddany recyklingowi więcej niż kilka razy. Ta śmiertelna fuzja - w połączeniu z nieprzyzwoicie wysoką produkcją, która obejmuje spalanie paliw kopalnych i związaną z tym emisję gazów cieplarnianych - sprawiła, że plastik stał się globalną tragedią środowiskową, mającą katastrofalne konsekwencje zarówno dla ludzi, jak i dzikiej przyrody.

Znaczna część planety pływa w odrzuconym plastiku, który szkodzi zdrowiu zwierząt i prawdopodobnie ludzi. Czy można to wyczyścić? Zanieczyszczenia tworzywami stały się jednym z najpilniejszych problemów środowiskowych, ponieważ gwałtownie rosnąca produkcja jednorazowych produktów z tworzyw sztucznych przytłacza światową zdolność do radzenia sobie z nimi. Zanieczyszczenia z tworzyw sztucznych są najbardziej widoczne w rozwijających się krajach azjatyckich i afrykańskich, w których systemy wywozu śmieci są często nieefektywne lub nie istnieją. Ale świat rozwinięty, szczególnie w krajach o niskim wskaźniku recyklingu, ma również problemy z prawidłowym zbiorem zużytych tworzyw sztucznych. Plastikowe śmieci stały się tak wszechobecne, że skłoniły do napisania globalnego traktatu wynegocjowanego przez ONZ.

Rozszerzoną odpowiedzialność producentów plastiku wprowadzi pakiet odpadowy, który ma pojawić się jesienią. Nowe przepisy mają zmusić firmy do finansowej odpowiedzialności za wprowadzane na rynek tworzywo. - Producenci i wprowadzający na rynek m.in. opakowania lub produkty w opakowaniach mają w wyraźny sposób finansować recykling - zapowiada w rozmowie z Gazetą Wyborczą wiceminister środowiska Sławomir Mazurek.

Z jednej strony mamy kompostowalne tworzywa sztuczne, często wykonane z kwasu polimlekowego lub PLA, który często pochodzi z kukurydzy (ale możliwe jest również wytwarzanie go z innych roślin, takich jak pszenica, jęczmień i ziemniaki). Z drugiej strony jest drewno, które pochodzi, no cóż z drzewa, a także bambus (technicznie trawa, jeśli kiedykolwiek pojawi się w noc ciekawostek).

Na początek oba są lepsze niż tradycyjne plastikowe sztućce. Dziewicze plastikowe przybory są wykonane z ropy naftowej, zwykle nie nadają się do recyklingu, a ich rozpad może potrwać do 100 lat. Więc jeśli musisz używać przyborów jednorazowych, zdecydowanie unikaj zwykłego plastiku. A jeśli musisz wybierać między PLA a drewnem? Lepiej skorzystaj z drewna.

Trzcina cukrowa należy do gatunku wysokich wieloletnich traw z rodzaju Saccharum, wykorzystywanych do produkcji cukru. Roślina ma od dwóch do sześciu metrów wysokości. Ma mocne, połączone, włókniste łodygi, które są bogate w sacharozę, prosty cukier, który gromadzi się w międzywęźlach łodyg. Pochodzi z ciepłych klimatów tropikalnych w Azji i Ameryki Południowej

Bagassa to sucha, włóknista pozostałość, która pozostaje po zmiażdżeniu trzciny cukrowej lub sorgo w celu wydobycia soku. Jest wykorzystywana jako biopaliwo do produkcji ciepła, energii i energii elektrycznej oraz do produkcji masy celulozowej i materiałów budowlanych. Wysoka zawartość wilgoci w bagassie, zwykle 40–50 procent, szkodzi jej wykorzystaniu jako paliwo.W przypadku produkcji papieru i pulpy jest zwykle przechowywany na mokro, aby pomóc w usunięciu krótkich włókien rdzeniowych, co utrudnia proces produkcji papieru, a także w celu usunięcia pozostałego cukru.