Październik to szczyt sezonu na kawę i zupy na wynos, a dla wielu lokali także start cateringu biurowego. To również moment, w którym przy kasie najczęściej wraca pytanie: czy od tego kubka trzeba pobrać opłatę SUP, skoro jest „papierowy” albo „kompostowalny”?

Opłata obowiązuje już trzeci rok, a w marcu 2026 roku Ministerstwo Klimatu i Środowiska zabrało głos w sporze o to, jak badać, czy kubek zawiera tworzywo. Porządkujemy, kiedy opłata się należy, kiedy nie, i co sprawdzić w dokumentach dostawcy.

Wrzesień to w gastronomii miesiąc kontraktów — wracają dostawy do biur, szkół i stołówek, a w zapytaniach ofertowych obok ceny pojawia się pozycja „dokumentacja opakowań". Po wejściu w życie PPWR takich pytań jest wyraźnie więcej.

W obiegu krąży jednak kilka różnych dokumentów, traktowanych wymiennie, choć wcale nie są równoważne. Wyjaśniamy, czym jest deklaracja zgodności opakowań do żywności, kiedy dostawca musi ją wystawić, a kiedy nie ma takiego obowiązku — i co jeszcze powinno znaleźć się w teczce, zanim przyjdzie kontrola albo audyt kontrahenta.

PPWR obowiązuje od sierpnia, ale druga zapowiadana reforma opakowaniowa — rozszerzona odpowiedzialność producenta, czyli ROP — wciąż nie ma uchwalonej ustawy. Projekt UC100 trafił do RCL w sierpniu 2025 roku, zebrał około 1,5 tysiąca uwag, a pierwotny termin wejścia w życie od 1 stycznia 2026 roku został odwołany przez samo ministerstwo.

W obiegu krąży tymczasem sporo argumentów sprzedażowych opartych na terminach i stawkach, których nikt jeszcze nie zna. Porządkujemy stan prac nad ROP i pokazujemy, co w lokalu warto zrobić już teraz, a z czym nie ma sensu się spieszyć.

12 sierpnia 2026 roku zaczęło obowiązywać rozporządzenie (UE) 2025/40 w sprawie opakowań i odpadów opakowaniowych — PPWR. To największa zmiana w prawie opakowaniowym od czasu dyrektywy SUP i pierwszy akt regulujący wszystkie opakowania, niezależnie od materiału.

Wokół tej daty narosło jednak sporo nieporozumień. Część z nich powtarzana jest nawet w poradnikach publikowanych przez dostawców opakowań. Wyjaśniamy, co faktycznie zmieniło się w sierpniu, a co wchodzi dopiero w 2030 roku — i pokazujemy pułapkę z momentem wprowadzenia do obrotu, która zaskakuje najczęściej.

Restauracje, kawiarnie i food trucki coraz częściej pytają, jak ograniczyć wpływ swojej działalności na środowisko. Opakowania na wynos są jednym z najbardziej widocznych elementów tej układanki, choć nie jedynym i nie zawsze największym.

W tym artykule wyjaśniamy, z czego składa się ślad węglowy lokalu, co rzeczywiście zmienia wybór opakowań i jak mówić o tym klientom, żeby od 27 września 2026 r. nie narazić się na zarzut greenwashingu.

Świat gastronomii dynamicznie się zmienia — klienci zwracają uwagę nie tylko na smak, ale też na to, w czym podawane jest jedzenie i co się z opakowaniem dzieje po użyciu. Rok 2026 przynosi nowe przepisy i nowe kierunki w opakowaniach dla gastronomii. Sprawdź, jakie rozwiązania warto znać w nadchodzącym sezonie.

Wraz z wejściem w życie Rozporządzenia (UE) 2023/1115 dotyczącego produktów wolnych od wylesiania (EUDR – EU Deforestation Regulation), unijne firmy stanęły przed jednym z największych wyzwań regulacyjnych ostatnich lat. EUDR zastępuje i znacząco rozszerza dotychczasowe przepisy EUTR (EU Timber Regulation), które od 2010 r. regulowały import i handel drewnem.

Nowe prawo obejmuje teraz znacznie szerszą listę produktów – nie tylko drewno, ale również m.in.:
kauczuk, kawę, kakao, soję, bydło, olej palmowy oraz wyroby powstałe z tych surowców, w tym papier, masę celulozową oraz produkty jednorazowe pochodzące z drewna.

Dla wielu firm oznacza to konieczność wdrożenia pełnego systemu należytej staranności (due diligence), opartego na dowodach, geolokalizacji i ocenie ryzyka.