Październik to szczyt sezonu na kawę i zupy na wynos, a dla wielu lokali także start cateringu biurowego. To również moment, w którym przy kasie najczęściej wraca pytanie: czy od tego kubka trzeba pobrać opłatę SUP, skoro jest „papierowy” albo „kompostowalny”?

Opłata obowiązuje już trzeci rok, a w marcu 2026 roku Ministerstwo Klimatu i Środowiska zabrało głos w sporze o to, jak badać, czy kubek zawiera tworzywo. Porządkujemy, kiedy opłata się należy, kiedy nie, i co sprawdzić w dokumentach dostawcy.

Wrzesień to w gastronomii miesiąc kontraktów — wracają dostawy do biur, szkół i stołówek, a w zapytaniach ofertowych obok ceny pojawia się pozycja „dokumentacja opakowań". Po wejściu w życie PPWR takich pytań jest wyraźnie więcej.

W obiegu krąży jednak kilka różnych dokumentów, traktowanych wymiennie, choć wcale nie są równoważne. Wyjaśniamy, czym jest deklaracja zgodności opakowań do żywności, kiedy dostawca musi ją wystawić, a kiedy nie ma takiego obowiązku — i co jeszcze powinno znaleźć się w teczce, zanim przyjdzie kontrola albo audyt kontrahenta.

PPWR obowiązuje od sierpnia, ale druga zapowiadana reforma opakowaniowa — rozszerzona odpowiedzialność producenta, czyli ROP — wciąż nie ma uchwalonej ustawy. Projekt UC100 trafił do RCL w sierpniu 2025 roku, zebrał około 1,5 tysiąca uwag, a pierwotny termin wejścia w życie od 1 stycznia 2026 roku został odwołany przez samo ministerstwo.

W obiegu krąży tymczasem sporo argumentów sprzedażowych opartych na terminach i stawkach, których nikt jeszcze nie zna. Porządkujemy stan prac nad ROP i pokazujemy, co w lokalu warto zrobić już teraz, a z czym nie ma sensu się spieszyć.

12 sierpnia 2026 roku zaczęło obowiązywać rozporządzenie (UE) 2025/40 w sprawie opakowań i odpadów opakowaniowych — PPWR. To największa zmiana w prawie opakowaniowym od czasu dyrektywy SUP i pierwszy akt regulujący wszystkie opakowania, niezależnie od materiału.

Wokół tej daty narosło jednak sporo nieporozumień. Część z nich powtarzana jest nawet w poradnikach publikowanych przez dostawców opakowań. Wyjaśniamy, co faktycznie zmieniło się w sierpniu, a co wchodzi dopiero w 2030 roku — i pokazujemy pułapkę z momentem wprowadzenia do obrotu, która zaskakuje najczęściej.

Znaczenie oferty dopasowanej do różnych grup wiekowych w gastronomii i sprzedaży sezonowej

Współczesny rynek gastronomiczny oraz sektor sprzedaży żywności funkcjonują w warunkach rosnącej konkurencji, zmieniających się preferencji konsumentów oraz dynamicznych trendów społecznych. Jednym z kluczowych czynników determinujących skuteczność strategii sprzedażowej jest odpowiednie dopasowanie oferty do różnych grup wiekowych. W szczególności istotną rolę odgrywają najmłodsi konsumenci, którzy choć rzadko dokonują zakupów samodzielnie, w praktyce często wpływają na decyzje zakupowe całych rodzin.

Znaczenie tej zależności staje się szczególnie widoczne w gastronomii, podczas wydarzeń plenerowych, festiwali kulinarnych czy sezonowych okazji sprzedażowych. W takich sytuacjach to właśnie dzieci i młodzież bardzo często inicjują wybór konkretnego miejsca, produktu lub stoiska gastronomicznego. Z tego względu oferta skierowana do najmłodszych klientów nie powinna być traktowana jako marginalny element menu, lecz jako istotny komponent strategii marketingowej i sprzedażowej.

Maj to moment, w którym przestrzeń publiczna zaczyna ponownie żyć gastronomią plenerową. Ciepłe dni, długie weekendy i liczne wydarzenia miejskie sprawiają, że w parkach, na placach i podczas festiwali pojawiają się food trucki, strefy gastronomiczne oraz mobilne punkty sprzedaży jedzenia. To także czas majówek, spotkań przy grillu i pierwszych większych imprez plenerowych w roku. Gastronomia wychodzi wtedy z lokali na zewnątrz - do przestrzeni publicznej, gdzie jedzenie staje się elementem wydarzeń, spotkań towarzyskich i miejskiego stylu życia.

Food trucki od lat są jednym z najbardziej dynamicznych segmentów gastronomii. Mobilność, kreatywność kuchni oraz bezpośredni kontakt z klientem sprawiają, że dla wielu osób wizyta przy okienku food trucka jest nie tylko zakupem posiłku, ale również elementem stylu życia. W tym modelu gastronomii każdy szczegół ma znaczenie - od wyglądu pojazdu, przez sposób podania potrawy, aż po wybór sztućców i naczyń.

Restauracje, kawiarnie i food trucki coraz częściej pytają, jak ograniczyć wpływ swojej działalności na środowisko. Opakowania na wynos są jednym z najbardziej widocznych elementów tej układanki, choć nie jedynym i nie zawsze największym.

W tym artykule wyjaśniamy, z czego składa się ślad węglowy lokalu, co rzeczywiście zmienia wybór opakowań i jak mówić o tym klientom, żeby od 27 września 2026 r. nie narazić się na zarzut greenwashingu.

Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/904 z dnia 5 czerwca 2019 r. w sprawie ograniczenia wpływu niektórych produktów z tworzyw sztucznych na środowisko (dalej: dyrektywa SUP) stanowi jeden z kluczowych aktów prawnych Unii Europejskiej w obszarze polityki odpadowej i ochrony środowiska morskiego. Jej przyjęcie było odpowiedzią na jednoznaczne dane naukowe wskazujące, że produkty jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych należą do najczęściej występujących odpadów w środowisku, a jednocześnie są szczególnie problematyczne z punktu widzenia zapobiegania powstawaniu odpadów oraz recyklingu.

Dyrektywa SUP nie ogranicza się wyłącznie do zarządzania odpadami, lecz wprost ingeruje w model projektowania, wprowadzania do obrotu oraz użytkowania produktów. Jej zasadniczym celem jest odejście od kultury jednorazowości i wymuszenie rzeczywistej zmiany systemowej w kierunku gospodarki o obiegu zamkniętym. Jednym z produktów objętych bezpośrednim zakazem wprowadzania do obrotu są plastikowe słomki do napojów.

Świat gastronomii dynamicznie się zmienia — klienci zwracają uwagę nie tylko na smak, ale też na to, w czym podawane jest jedzenie i co się z opakowaniem dzieje po użyciu. Rok 2026 przynosi nowe przepisy i nowe kierunki w opakowaniach dla gastronomii. Sprawdź, jakie rozwiązania warto znać w nadchodzącym sezonie.